Co dzisiaj kwitnie w naszym ogrodzie

Moja wroclawska przyjaciolka , Danusia, zadzwonila dzis rano. "Co kwietnie teraz, w lutym w waszym ogrodzie?"zapytala. Poniewaz trudno mi opisywac slowem kwiaty ,zrobilam zdjecia.

Od poniedzialku do srody

Tydzien zaczal sie ciekawie. W poniedzialek w Bentlay Village w Naples. Intersujaca prezentacja i dobry lunch. Przy stole pani mieszkajaca na Florydzie od 52 lat. Okazalo sie ze ma krewnych w naszej "michiganskiej' okolicy. Obok Karola pp. Osieccy z Ontanagan, miasta polozonego o nas niedaleko- 53 mil. W Houghton bywaja
pare razy w miesiacu. Przyjezdzaja na zakupy. Pan Osiecki a wlasciwie wg tutejszej wymowy "Oziki"przyznaje sie do polskiego pochodzenia (jego zona Izabela tez!) ale urodzony w Stanach nie mowi po polsku. Zna jednak wyrazenia "psiakrew" i "cholera jasna". Hm... nie pierwszy to przypadek, ze takie powiedzonka pozostaja w pamieci.W drodze powrotnej wstapilismy do azjatyckiego sklepu w Town Center.
Wtorkowe popoludnie spedzilam w towarzystwie Susan. Bylysmy na kawie na Goodland . Jak zwykle sympatycznieno a wokol pieknie!
Dzisiaj jest dzien targowy (ha!!!) wiec sie wybralam rowerkiem po zakupy. Barwnie i ruchliwie. Jedna z atrakcji, jako ze takie stragany pod chmurka nie sa w Stanach powszechne. Po poludniu bylam w bibliotece i na plazy . Niestety zachod slonca tym razem nie mial w sobie nic magicznego. A szkoda, bo zapowiadal sie pieknie. Kiedy wracalam z biblioteki swiecila ogromna zlota kula...
W Egipcie rewolucja trwajaca od kilku dni nabrala rozpedu. Zaczela sie masakra. Tzw. zwolennicy Mubaraka czyli tajni agenci i policja przebrana w cywilne ubiory uzywa pociskow "molotowa", a konni i jezdzacy na wielbladach bandyci( tajna policja?) rozpedzaja protestujacych. Zachodni swiat mowi o tym, by jaknajszybciej przywrocono spokoj. Nie wiadomo czy to "smieszne" czy raczej tragiczne! W Australii cyklon, w Stanach monstrualne opady sniegu, zamiecie, mrozy. Odwolana 14 tysiecy lotow. W samym Chocago 6 tysiecy. Paraliz.Setki tysiecy ludzi pozbawionych elektrycznosci.
A u nas? Cieplo, slonecznie, balsamicznie. Wrecz grzesznie...

Na plazy

Wtorek pod blekitnym niebem

Wtorek na Marco niczym nie rozni sie od srody czy piatku. Moze pogoda? Raz przeleci po niebie chmura, czasem pokropi, niekiedy "poleje jak z cebra". Ale znaczna czesc dni , zwlaszcza w zimie , podobna jest do dzisiejszej, wtorkowej.Na gorze blekitnie a wokol zielono.
Moja trasa rowerowa czesto prowadzi przez te same ulice. Pedaluje przez Taigertail, mijam Hernando, skrecan w Plantation albo Durango...

Kiedy tak przystaje na chwile by sie przyjrzec ptakom, drzewom, kwiatom mysle, ze to szczescie byc tak blisko Natury a na dodatek miec czas by ja podziwiac.


Zwykle spotykam ibisy. Te dzikie ptaki wcale nie sa plochliwe. Kiedy pasa sie w stadzie wygladaja z daleka jak gesi.




Ale najpiekniej wygladaja w locie. Biala chmura leca ponad ogrodami by wyladowac gdzies na innym trawniku i na nowo zaczac poszukiwanie przysmakow ukrytych gleboko w ziemi.

Laurka dla zmarznietych

W Hancock, Michigan ziemie pokrywa gruba warstwa sniegu.Temperatury niemal "syberyjskie". Dzisiaj termometry wskazywaly 19C ponizej zera.

We Wroclawiu, temperatury niby dodatnie ale zima sie wlecze.
Basia, moja szkolna kolezanka mieszkajaca w Opolu narzeka na zimno, deszcze, sniegi i doczekac sie nie moze kiedy wezmie do reki motyke by sadzic, plewic, przesadzac, podlewac w swoim podmiejskim ogrodzie.


Pani Ewie z Zakopanego,wielbicielce gor (od Tatr po Dolomity) , mojej przemilej wirtualnej znajomej, posylam widoczek z wyspy z nadzieja, ze Ja ucieszy.


Wszystkim, ktorzy tu zabladza ofiaruje kwiatek. Kwiat uniwersalny. Mozna go przypiac takze do kozucha:-)

"Left Bank" czyli festiwal sztuki na Esplanadzie.

Od paru lat Fundacja (MIFA) organizuje "festiwal sztuki". W tym roku bylo nieco skromniej; mniej artystow i mniej zainteresowanych.

Jak kazdego roku i tym razem byla to radosc dla oka i tym samym dla ducha.

Swiecilo slonce, niebo bylo nieskazitelnie blekitne wiec obrazy graly kolorami.
Urocze, pelne nastroju byly obrazy malarza z Peru osiadlego na Florydzie. Mieszka tu od lat ale ciagle maluje uliczki swego miasta-Limy.

Urzekajace, jakby stworzone z fantazji dzieciecej , basniowe sa obrazy dawnej mieszkanki z polnocnego stanu Wisconsin. "Slonce Florydy, niebo poludnia maluja te obrazy" powiedziala mi skromnie." Tak zaczelam malowac, od czasu kiedy osiadlam tutaj"

Zachody slonca na Zatoka Meksykanska

"Slonce ostatnich kresow nieba dochodzilo" (A.Mickiewicz)


Magia zachodzacego slonca nikogo nie pozostawia obojetnym .

Kazdego dnia obraz nad moim skrawkiem Zatoki o zachodzie wyglada inaczej.

Fotografuje. Robie to z nadzieja, ze zachowam na dluzej pamiec o tym jedynym ,niezwyklym zachwyceniu.

Wigilia Bozego Narodzenia.

Byla to Wigilia jubileuszowa. Juz po raz piaty obchodzilismy ja na wyspie w domu Iwony i Kurta L.

Iwona i Kurt mieszkaja na dziewiatym pietrze wiec widok jest zachwycajacy; na morze i wyspe.








Liczba biesiadnikow wigilijnych waha sie w zaleznosci od sytuacji . Bywalo 17 osob. W tym roku bylo nas zaledwie dziwiecioro. Nie ma juz ojca Iwony, zmarl blisko dwa lata temu. Jedna z corek Iwony, teraz w 2010 Michele jest w Argentynie, druga Jesica spedzala swieta w Nowym Jorku w swoim nowym domu z mezem i przyjaciolmi.

Ruby Falls .

Niedaleko od Chatanoogi,(stan Tennessee) jest miejsce niezwykle. Podziemny wodospad. Prawdziwy cud natury. Po drodze nam bylo wiec wstapilismy do jaskini, na ktorej koncu byl wodospad. Niezwykle wrazenie sprawia woda spadajaca z szumem i hukiem "z sufitu". Dla wiekszego efektu reflektory oswietlaja wodospad i ten staje sie na przemian czerwony, zloty, szafirowy. My tez na zdjeciu jestesmy blekitni...

Z polnocy na poludnie

11 listopada pojechalismy na ostatni w 2010 roku spacer nad Superior.


12 listopada okolo godziny 10 rano wyjechalismy z Hancock. Bylo jeszcze pogodnie i dosc cieplo. Zaczelismy nasza kilkudniowa podroz na poludnie. Na stacji benzynowej w Baradze ( rezerwat Indian ) zobaczylismy ciezarowke z choinkami! Trudno uwierzyc,ze to juz tak blisko kolejne Boze Narodzenie! Czas pedzi.



Trase okolo 3200 km ( 2000 mil) przebywamy dwukrotnie w ciagu roku.W czerwcu z poludnia na polnoc w listopadzie odwrotnie. Drugi dzien podrozy byl deszczowy. Nie mielismy swiadomosci, ze w naszym pieknym polnocnym zakatku zaczela sie pierwsza w tym roku sniazna zamiec. Umknelismy wiec doslownie w ostatniej chwili. W niedziele 14 juz sie wypogodzilo. W Kentacky mijalismy malownicze farmy , hodowle koni. Towarzyszyly nam tez wedrowne ptaki. Tak jak my lecialy na poludnie. 15 jestesmy w Tennessee. Mijamy malownicza rzeke o tej samej nazwie. Mgla.Prawie nic nie widac!


Zatrzymujemy sie Chatanoodze. Bedziemy schodzic do jaskin gdzie jest Ruby Falls. Wodospad podziemny.
W Georgii mijamy drogowskaz na Rzym ( Rome). W radio sluchamy wspomnien o Michale Goreckim, zmarlym kilka dni wczesniej. Na ostatni nocleg przed Marco zatrzymujemy sie w Valdoscie. Valdosta jest niemal na granicy z Floryda. A tam juz oglasza sie "Cafe risque" i dziewczyny ., ktore zdolne sa do wszystkiego, czyli sa w stanie zniesc wszystko, na wszystko sa gotowe eitp. ( We bear all)


17 listopada wjechalismy na nasza wyspe. Dom stal w miejscu , w ktorym go zostawilismy. Przetrwal dobrze nasza kilkumiesieczna nieobecnosc.
Los byl laskawy. W tym roku nie szalal tu zaden silny huragan a wyciek ropy zatrzymal sie 400 mil od nas. Plaza jest biala i nieskazitelna.


Woda w Zatoce jest czysta i blekitna a basen przydomowy w sloncu wydaje sie szmaragdowy.