Droga we mgle...

Słońce zachodzi nad jeziorem Superior…

 

Nad wielką wodą…

  Mieszkamy tu już ponad trzydzieści lat, ale zawsze nieodmiennie  zachwyca nas ten bezmiar jednego z największych trzech jezior na swiecie.  Osiedliśmy nad  Superior, w polskich atlasach zwanym jeziorem Gόrnym!

 Czasem wody sa spokojne, lagodnie uderzaja o brzeg, czasami  wzburzone, gwaltowne fale z furia niszcza  piaszczysty brzeg, zabieraja lad , obalaja wiekowe  drzewa.

 W niedziele wody byly spokojne I blekitne niebo odbijalo sie w toni jeziora.

 Park jest tez miejscem spotkan rodzinnych.

 Na zdjeciu widac tylko mala czesc rodziny. Koskela to rod pochodzacy z Finlandii. Nota bene Hancock, w ktorym mieszkamy uznany jest za stolice amerykanskich Finow.

 A to nadzieja i przyszlosc potomkow tych Finow, ktorzy przybyli tu z koncem XIX wieku. W Finlandii , gdzie bylismy wielokrotnie, nigdy nie widzialam takiej ilosci dzieci jak tu ...

 Czas na powrot. Rodzinna impreza tez dobiegla konca. Wszyscy rozjada sie w rozne strony ale z pewnoscia znow tu wroca.

Pamieci mojej Mamy...

"Mamo! 
Słowo to gwiezdnym promieniuje znakiem

I łagodnie oswietla ma wędrόwke chwiejną.

Oto je dziś po latach odnajduję takim, jakbym odzyskał cenny zagubiony klejnot.  

(...) dzis na swoje miejsce powraca

to najprostsze i wraz najpiękniejsze

to pierwsze i ostatnie w życiu ludzkim słowo.”

 (autor Gabriel Karski, fragment wiersza „Elegie”)

 

 19 lipca minela 55 rocznica smierci mojej Mamy. Kiedy odeszla, miala zaledwie 52 lata.

Swietujemy , przygladajac sie paradzie...

 

 
 Ameryka swietuje Dzien Deklaracji Niepodleglosci.