Parada w swiatecznym nastroju

Tradycyjna parada z okazji Thanksgiving przyciaga tlumy mieszkancow Nowego Jorku i turystow z calego swiata. W tym roku odbyla sie 27 listopada. Organizatorem jest dom handlowy Macy's.
 W tym roku odbyla sie ona po raz dziewiecdziesiaty!

Sladami Ernesta Hemingway'a

Pisarzem mojej młodości był Ernest Hemingway. Z nim szłam “ Za rzeke w cień drzew”,  przyglądałam się dramatycznym zmaganiom Starego Człowieka, towarzyszyłam bohaterom hiszpańskiej okrutnej wojny domowej , nie pytając “Komu bije dzwon”.

Hemingway był dla mego pokolenia pisarzem, ktory “otwierał okna na swiat” zachodniej, amerykańskiej literatury.

Był postacią osnutą legendą, a jego śmierć, najpewniej samobόjcza, tę legendę wzmocnila.

Wtedy nie  mając dość wyobrażni nie myślałam nawet, iż kiedyś uda mi się  wejść na  drogi , ktόrymi chadzał  Ernest Hemingway.

                   *        *        *

Przed kilkunastu laty  w drodze z południa  Florydy  do swego domu  na Pόłnocy nad jeziorem Superior   odwiedziłam dom należący do rodziny Hemingway`όw.

W Dolnym Michigan, w pięknych, gęsto zalesionych okolicach , nad jeziorem Walloon państwo Hemingway`owie mieli swą letnią rezydencję. Tam   mały Ernest wraz z rodzicami i rodzeństwem   spędzal  letnie wakacje. Swą malowniczość ta okolica zawdzięcza pięknym mieszanym lasom i rzece o nazwie Two Hearts River , rozsławionej potem przez pisarza ( "Rzeka Dwu Serc").

W Michigan  Ernest doznawał przeżyć, które potem opisał w swych opowiadaniach. Stały się one doświadczeniami   Nicka Adamsa . W Michigan   Ernest uczył się tego, co zostało jego pasją do końca życia; wędkarstwa i myśliwstwa.

W  malownicze okolice miasta Petoski nigdy nie wrόcilam, ale w kilka lat potem   znalazłam się w dawnym domu Ernesta i jego zony Pauliny na Key West.

Jest to jedno z najbardziej popularnych  i zanych miejsc związanych z pisarzem. Spędził tu dziesięć lat.

 Na Key Westna Florydzie  każdego roku hucznie obchodzi do dziś urodziny "Papy" Hemingwaya. Wyspiarskie miasteczko ma szczegόlne powody do celebracji, bowiem najlepsze swe dzieła Hemingway  napisal na Key West .

Ale Key West nie jest  jedynym miejscem na Florydzie, które związane jest z pisarzem.

O  Hemingway'u  pamiętają też na  innych wyspach nad Zatoką Meksykańska.                                                     *     *        *

          Malownicza Sanibel ,  położona niedaleko Fort Myers , w południowo- zachodniej części  Florydy , byla i w latach dwudziestych  wymarzonym miejscem dla wypoczynku.

Ojciec  Hemingway`a zainwestowal spore pieniadze  na Florydzie, która stawała się modna w latach 20tych XX.

Na uroczą, tropikalna wyspę Sanibel przyjechala na wakacje zona doktora Hemingway`a  Grace  z dziećmi.

O tym, że Hemingway'owie byli na wyspie nikt nie wątpi. Najlepszym , niezaprzeczalnym dowodem na to, jest zdjęcie Grace Hemingway z córeczką Carol i wlascicielką pensjonatu.

By upamiętnić związki  Hemingwayów z  Sanibel, Towarzystwo Historyczne i potomkowie Grace i  Clarence'a (Eda) Hemingway'ów organizują   miedzynarodowe sympozja poświęcone Hemingwayowi.

W jednym z nich miałam przyjemnośc uczestniczyć.

 Program , byl różnorodny i bogaty. Na wystawach w muzeum historycznym prezentowano pamiatki rodzinne, fotografie, kopie rękopisów Hemingwaya.  Byla ekspozycja  prac fotograficznych  i plastycznych , będących wynikiem ogloszonego wczesniej  konkursu.   

          W  miejskim  Ośrodku ( Comunity Center)   odbyła się dwudniowa konferencja literacka.

Na aukcji, na której można bylo kupić kopie listów i dokumentów z kolekcji Hemingwaya a także  powieść Hemingway'a "True at First Light" panowało spore ożywienie. Książka  o elementach biograficznych   zostala opracowana edytorsko przez syna Hemingway'a, Patricka .

          Program festiwalu byl bogaty . Największą zaletą tych spotkan było to , iż mialy one kameralny charakter. Nieczęsto się zdarza by można bylo rozmawiać z czlonkami najbliższej rodziny czlowieka, który już za życia stał się legendą.

Na tej egzotycnej tropikalnej wyspie miałam niezwykla okazje poznania osobiscie najbliższych czlonków rodziny wielkiego pisarza.

I choć każdy z nich ma własne osiagnięcia, to niewątpliwie blask sławy Hemingway’a i ich w jakiś sposόb opromienia.

                             *        *        *

          Z dalekiej Montany przylecial Patrick Hemingway z żoną Carol.

Bratanica Ernesta , Hilary Hemingway i  jej mąż Jeffry P. Lindsay ,  Anne Hemingway Feuer, córka najmlodszego brata Ernesta, Leicestera byli “sprawcami” tego wydarzenia .

19-letnia  Sara Feuer, corka Anny Hemingway , uzdolniona malarka namalowała wspaniały portret dziadka Ernesta.

Moja “hemingway`owska przygoda” na wyspie Sanibel była fascynująca.

Zostały mi w pamięci historie opowiadane przez Johna E. Stanforda, siostrzeńca Hemingway'a o inwestycjach dziadka, dr Clarence Hemingway'a w Saint Petersburgu  na Florydzie. Ogólnoświatowy krach gospodarczy , który nastąpił doprowadził rodzinę do ruiny. Clarence popełnił zaś samobójstwo. Opowiesci o listach  Ernesta do najstarszej siostry Marceliny, i o tym jak konflikt pomiędzy kochającym się kiedyś rodzeństwem zakończyło się  dwudziestopiecioletnią  seperacją i całkowitym milczeniem ze strony Ernesta. Zachowałam  w pamięci zabawne anegdoty  autora książki  "Hemingway in  Love and War" Jamesa Nagel’a . Jego książka była sfilmowana ale musiał staczać walkę ze scenarzystami  z Hollywood , którzy próbowali "ulepszyć" historię mlodego Hemingway'a . Gdyby temu nie przeszkodzil, “Hemingway  okazalby się jeszcze większym bohaterem niz James Bond” .

Ze wzruszeniem wspominam  wnuczkę Ernesta, młodą sympatyczną kobietę   Minę Hemingway.

Wychowana w Tanzanii , gdzie pracowal jej ojciec Patrick , po studiach w Texasie,  mieszka dzić   z rodziną na Sanibel.

Jej ojciec, drugi syn Ernesta okazał się urzekająco  bezpośredni w kontaktach i rozmowach.  Patryk, syn Pauliny ( druga żona) i Hemingwaya ,  kocha Afrykę. Odbywał tam liczne podrόże w towarzystwie Ojca. Chwycił “bakcyla fascynacji Afryką”  i przez wiele lata był przewodnikiem na safari.

   

*        *        *

           Od wielu lat  szukam ścieżek, ktorymi chadzał Ernest Hemingway. Stąpałam też po jego śladach w Paryżu,Prowansji i Madrycie . Oglądałam korridę, która go tak bardzo fascynowała.

Wiem jednak, iż jest znacznie więcej miejsc nieznanych, które czekają na “moje odkrycia”. Do wielu z nich nigdy nie dotrę . Pozostaną dla mnie niedostępne.

Ale  w Madrycie, Paryzu, Pamplonie , Rondzie oraz na  południu Stanów, na Florydzie   i na pόłnocy w Michigan ,  miejsca związane z Hemingway`em już “należą “ i do mnie. 

      

.

REQUIEM aeternam ...

 

 Karol's Father , Stanislaw..

 
 Karols Mother, Kamila

 

 

 My parents Stanislawa i Wladyslaw .

 

All Souls Day is celebrated in a very solemn manner in Poland. On both days, at twilight, the Poles make pilgrimages to their local cemeteries. The people decorate the graves with chrysanthemums, asters, and autumn flowers ~ and place candles and votive lights. When the graves are decorated and countless flickering frame cast their haunting shadows amid the dusk, the mood is set for an outdoor service and prayers for departed souls.

by Jeffery Roberts and Klasa Doroslych

U polanickich wod.

W Polanicy Zdroju spedzilismy trzy tygodnie. Od 31 sierpnia do 20 wrzesnia. Byl czas na zabiegi , ktore mialy podniesc nasza kondycje, na spacery po pieknym parku a takze na spotkania z przyjaciolmi.

Pro Publico Bono.

Wokol Masonerii (Wolnomularstwa),miedzynarodowego ruchu majacego na celu doskonalenie jednostki i braterstwo ludzi roznych religii, narodowosci i pogladow, naroslo wiele legend i "teorii spiskowych".
Warto jednak podkreslic iz jedna  z bliskich zasad tego ruchu jest laczenie ponad podzialami, zarowno religijnymi jak i politycznymi.
Profesor Tadeusz Cegielski, tworca  "scenariusza" wystawy , przypomina iz jest to w Polsce juz piata wystawa na temat wolnomularstwa (masonerii).

W ośmiu  salach Muzeum Narodowego w Warszawie oglądać  można niemal 500 eksponatów, zaaranżowanych tak, by zwiedzający mógł prześledzić drogę wtajemniczenia do loży - nie tylko historię i dorobek rodzimej, polskiej  masonerii, ale także jej idee i uniwersalne wartości .

Warszawa, ktora da sie lubic.

Muzyka kroluje w Warszawie. Tuz po przylocie bylismy na koncercie laureatki Konkursu Szopenowskiego .

Festiwal Muzyki Organowej trwal  w Warszawie od 7 wrzesnia do 26 pazdziernika. Kosciol Sw Anny, kiedys kosciol bernardynow,  a dzis akademicki , swoje powstanie swe zawdzięcza kniaziównie kijowskiej Annie z Holszańskich księżnej Mazowieckiej, wdowie po Bolesławie III, która w 1454 roku sprowadziła z Krakowa, rok wcześniej tam osiadłych, pierwszych franciszkanów surowszej reguły ("obserwantów"), których w Polsce nazwano bernardynami.

 Kosciol znajduje sie nieopodal placu Zamkowego, gdzie bywamy zawsze, kiedy jestesmy w Warszawie. Przy okazji wstepujemy do "Literatki".

 Palac Krasinskich jest jednym z piekniejszych palacow warszawskich.

Naszym ulubionym miejscem w Warszawie jest kawiarnia "E.Wedel". Kiedy jestesmy w Warszawie przychodzimy tu i tradycyjnie zamawiamy filizanke goracej czekolady, siadajac pod portretem dawnego wlasciciela.

Podoba mi sie  warszawskie  Muzeum Narodowe. Tym razem nasza uwage przyciagnela czasowa wystawa poswieconej Masonerii polskiej. Wystawa jest tak interesujaca i bogata, iz zasluguje na osobny "fotoreportaz"

Zajrzelismy tez do sal prezentujacych polskie malarstwo . To bylo troche tak, jakby sie znow, po paru latach spotkalo "starych znajomych".Adam Mickiewicz dalej tam jest "wsparty na Judachu skale"

W "sali Jana Matejki" pod portretem Artysty siedziala grupka dzieci , zywo dyskutujac  o obrazach. Budujacy to byl widok! 

Jozef Simmler pochodzil   z rodziny niemiecko/szwajcarskiej osiadlej w Polsce. Jest jednym  z wybitnych tworcow polskiego malarstwa historycznego.

"Smierc Barbary Radziwilownej "Jozefa Simmlera mialam okazje podziwiac przed laty  w Muzeum Polskim w Rapperswilu .

 

17 pazdziernika w Warszawie  w dniu 165 rocznicy  smierci Szopena odbyl  sie wielki koncert . "Requiem Mozarta". Znakomita, swiatowej slawy orkiestra pod batuta Jerzego  Maksymiuka zagrala dla warszawskiej publicznosc. Wstep WOLNY!!!Niestety, nas juz wtedy w Warszawie nie bylo.
 

 



Ale zanim odlecielismy do Helsinek poszlismy na  spektakl w teatrze Rampa na Targowku. Przedstawienie "Mistrza i Malgorzaty" bylo znakomite. Efekty sceniczne, gra swiatel, znakomite aktorstwo, zaskakujace sytuacje czyli wszystko czego widz moze oczekiwac!

 Poza tym, przed spektaklem i w czasie przerwy mozna bylo obejrzec ciekawa galerie malarstwa. W tym liczne ( i swietne!) obrazy mlodych utalentowanych uczniow  szkol warszawskich.