Droga we mgle...

Słońce zachodzi nad jeziorem Superior…

 

Nad wielką wodą…

  Mieszkamy tu już ponad trzydzieści lat, ale zawsze nieodmiennie  zachwyca nas ten bezmiar jednego z największych trzech jezior na swiecie.  Osiedliśmy nad  Superior, w polskich atlasach zwanym jeziorem Gόrnym!

 Czasem wody sa spokojne, lagodnie uderzaja o brzeg, czasami  wzburzone, gwaltowne fale z furia niszcza  piaszczysty brzeg, zabieraja lad , obalaja wiekowe  drzewa.

 W niedziele wody byly spokojne I blekitne niebo odbijalo sie w toni jeziora.

 Park jest tez miejscem spotkan rodzinnych.

 Na zdjeciu widac tylko mala czesc rodziny. Koskela to rod pochodzacy z Finlandii. Nota bene Hancock, w ktorym mieszkamy uznany jest za stolice amerykanskich Finow.

 A to nadzieja i przyszlosc potomkow tych Finow, ktorzy przybyli tu z koncem XIX wieku. W Finlandii , gdzie bylismy wielokrotnie, nigdy nie widzialam takiej ilosci dzieci jak tu ...

 Czas na powrot. Rodzinna impreza tez dobiegla konca. Wszyscy rozjada sie w rozne strony ale z pewnoscia znow tu wroca.

Pamieci mojej Mamy...

"Mamo! 
Słowo to gwiezdnym promieniuje znakiem

I łagodnie oswietla ma wędrόwke chwiejną.

Oto je dziś po latach odnajduję takim, jakbym odzyskał cenny zagubiony klejnot.  

(...) dzis na swoje miejsce powraca

to najprostsze i wraz najpiękniejsze

to pierwsze i ostatnie w życiu ludzkim słowo.”

 (autor Gabriel Karski, fragment wiersza „Elegie”)

 

 19 lipca minela 55 rocznica smierci mojej Mamy. Kiedy odeszla, miala zaledwie 52 lata.

Swietujemy , przygladajac sie paradzie...

 

 
 Ameryka swietuje Dzien Deklaracji Niepodleglosci.

Wiosna.

 

Modlitwa poganki

O wiosno!

 wybawicielko od szarosci swiata

Przyjdz  zwiastunko nadziei na powroty życia

Przyjdz!

Rozpal nad nami gorące słońce

Rozzieleń trawy miękkie pod stopą

Rozkwitnij kwiatem krokusa, konwalii, niezapominajki

Rozśpiewaj się śpiewem powracających ptaków.

I wybaw nas od wszystkiego złego.

copy right by Ryszarda L.Pelc

22 kwietnia 2004